De Kelten wisten al dat er een volk was dat bestond uit hele kleine mensjes. Die mensjes noemden ze elfjes of feetjes(*). Feeën zijn erg knappe kleine vrouwtjes en soms mannetjes die de vleugels van een vlinder op hun rug hebben. Er zijn verschillende soorten Feeën. Zo bestaan er Bloemenelfjes en een Boselfjes. Via gangen in de heuvels konden de elfjes naar het binnenste van de aarde. Die plek noemde ze Tir Na N’Og. Dat betekent “Het Land van de Eeuwige Jeugd”. De elfjes waren bang voor mensen, maar ze waren wel erg nieuwsgierig naar wat mensen deden… Deze twee elfjes zijn helaas zo gevonden in een verlaten bos, wie weet wat er met hun is gebeurd.
(*) De benaming “elfjes” versus “feetjes” is best lastig te omschrijven. Door de eeuwen heen zijn hun benamingen wat door elkaar geraakt, zeker ook met vele vertalingen van de één naar de andere taal. Een intens onderzoek naar de precieze verschillen loopt nog bij Magica Creatura Protectica.
