Knerpende bladeren onderbraken het gezang van de vogels in het bos. Een figuur wandelde op een rustig tempo verder, met een blauwe koffer in haar hand, haar grijsgroene mantel achter haar aan fladderend. Iara Maris was op terugreis na een bezoekje aan haar moeder Xylona Plante en haar kruidenwinkel. Nagenietend van de lekkere kruidencake die ze daar kreeg, neuriede ze een oud wijsje dat voor veel magiërs herinneringen aan hun jeugd oproept. Iara genoot van de kalme bossfeer en was benieuwd naar de post die ze thuis zal aantreffen. Hopelijk zitten er een aantal brieven tussen die vragen naar haar diensten om het habitat van verschillende waterwezens te onderzoeken en daar kennis te vergaren. Daar had ze namelijk enorm veel zin in, haar vingers jeukten om nieuwe schetsen te maken in haar inmiddels versleten notitieboek. Met een veerkrachtige tred wandelde ze weer verder met de bosgeluiden in haar kielzog.
Iara Maris raapte wat boomschors op en stak het in een linnen zak in haar koffer. Een flikkering van licht onderbrak haar verdere wandeling. Dit was geen natuurlijk licht en het deed Iara eventjes achteruit deinzen. Was het misschien het nest van een ekster gevuld met glinsterende voorwerpen? Nee, het licht kwam ergens vanaf de grond… Misschien was het afval, aluminiumfolie of iets dergelijks, dat nalatige mensen tussen de bladeren op de grond hadden gegooid? Iara ging op haar stappen terug en probeerde het licht weer op te vangen. Toen ze de glinstering voor een tweede keer zag, liet ze haar ogen naar de bron van het licht glijden.
Na onderbroken te zijn tijdens haar boswandeling door een gek glinsterend licht, viel het oog van Iara Maris op de oorzaak van de lichtstraal. Ze kon de vorm nog niet onderscheiden, maar zag naast het licht wel een mix van iriserende kleuren door het zonlicht: paars, groen, geel en wat blauw. Iara stond een tijdje gehypnotiseerd te kijken naar de kleuren, ze deden haar denken aan een octopus omgeven door koraal en kleurrijke onderwaterplanten. Iara brak uit haar trance en liep met voorzichtige stapjes richting de lichtbron. Ze hield haar adem wat in, wat was dit voor magisch object?
De zon bleef onafgebroken verder schijnen terwijl Iara knielde naast het vreemde voorwerp. Het was een bol en Iara zag nu het kleurenspel dat ze eerder van veraf zag, in detail. Ze voelde dat de glans van de bol een magisch aura had. Dit was zeker geen normaal hebbedingetje. De bol was ook omringd door een ijzeren harnasje met kleine details, waardoor het ook als ketting gedragen kon worden. Waarschijnlijk droeg een recente bos-bezoeker deze bol rondom zijn nek en verloor hem op deze plek? Of werd het ergens anders gevonden door een dier en vervolgens tot hier meegesleept? Wat er ook was gebeurd, Iara voelde aan de vibraties dat de bol een nieuwe eigenaar zocht. Maar voordat ze echt wilde beslissen om dit object te houden of niet, had ze meer informatie nodig over wat dit nou eigenlijk was. Iara vroeg zich af wie haar hierbij zou kunnen helpen. Toen kwam de volgende naam in haar op: Benfolo Evil Penstroke.
Bij haar thuiskomst de volgende ochtend, ging Iara Maris vlug naar binnen, deed haar mantel af, zette haar koffer weg en stak het haardvuur aan met een vingerknip. Een kopje saliethee stond inmiddels ook al dampend op tafel. Niet veel later, toen ze haar thee opdronk in de tuin, hoorde ze flapperende geluiden in de verte: er kwam een uil post brengen. Het toeval wil dat de brief van Benfolo Evil Penstroke kwam, met een beschrijving van zijn reis door Acorn Forest en de vraag om binnenkort samen een kop thee te drinken. Iara antwoordde vlug, vertelde over haar vondst gisteren en stuurde de postuil meteen terug. Iara spendeerde hierna heel wat uren aan het verder bestuderen van de bol. Ze had al een paar theorieën in haar hoofd gevormd over wat het voorwerp kon zijn, maar haar kennis schoot telkens te kort. Gelukkig kwam Benfolo Evil Penstroke net aan op zijn bezem, om haar hierbij te helpen. Hij keek vluchtig het huisje in terwijl hij landde en kon niet wachten het magisch object van dichtbij te bekijken.
Iara Maris gaf een verse muntthee met een paar drupjes honing aan Benfolo Evil Penstroke. Veel oog had hij echter niet voor zijn thee, want zijn blik gleed telkens terug naar de magische bol in Iara’s handen. Een tikkeltje jaloers vroeg hij aan Iara hoe ze dit in haar bezit heeft gekregen. Snel legde ze dit uit, maar vroeg toen meteen, ietwat ongeduldig, wat voor object het was. Benfolo antwoordde heel direct en gaf Iara eindelijk de naam van de bol: een Oculink. Benfolo legde verder uit dat dit voorwerp een verbinding kon leggen met het oog van een ander persoon of wezen. De eigenaar van de bol kan slechts één keer een wezen kiezen waarmee hij of zij een link kan leggen. Iara zonk even in gedachten weg, terwijl ze de bol om haar nek bevestigde. Benfolo praatte lustig verder over wat hij met de bol zou doen, terwijl Iara aan haar kleine vissen in het aquarium in de hoek dacht.
