Heel kort kneep hij zijn ogen toe, waardoor er razendsnel allemaal gedachtes door zijn hoofd raasden. De pachtheer keek Bruintjes nors aan terwijl een stamelende man op zijn woorden probeerde te komen. In een mum van tijd kwam de Bezwering Brouwer op een ultieme smoes. Hij griste een lichtblauwe knoop van zijn jas, nam de hand van de pachtheer en stopte hem met een blik betekenis volle blik in de hand van de verbaasde man. Ernst mompelde wat onverstaanbare dingen terwijl met diverse handgebaren over het hoofd van de pachtheer bewoog. Zelf voor een magisch persoon was dit een vrij vreemd aanzicht. Met een diepe stem zei meneer Bruintjes “De knoop staat voor een verbinding die wij aangaan, U zult nu met lege handen vertrekken, maar kom over een maand terug en ik zal uw het dubbele betaald krijgen”. Daarna vertelde hij met zijn eigen stem, dat deze speciale bezwering alleen zou uitkomen wanneer de pachtheer direct zou vertrekken. Terwijl de Pachtheer ietwat verbaasd weer wegliep, sloot Ernst zijn deur. Hij keek nog even door het glas in lood ruitje om te zien of er niemand meer was en zakte in één. Hoe had hij deze belofte kunnen doen?
