De Alvader schiep de illusie. Een gedachte, die zo sterk was dat er een bron van energie ontstond. Deze bron had de naam ‘Axis Mundi’.
In deze illusie creëerde de Alvader vanuit Hogerland het vermogen om te ervaren hoe deze illusie is. De schepping van dit ‘vermogen om te ervaren (in begrijpelijker term: “wij en alles om ons heen zijn de Alvader’s vermogen om te ervaren.”) wilde vragen stellen aan de Alvader. Maar de Alvader aanschouwde en gaf aan dat wij één waren en dus geen vragen hoeven te hebben.
Dit zorgde voor een twijfel. Want als we geen vragen hoeven te stellen, waarom hebben we deze vragen dan? Waar komen deze vragen dan vandaan?
Een bewuste (de waarneming) “Dus nu ben ik waarnemer?” en “nu zie ik mijzelf zoals ik mijzelf wil zien.” (de ervaring)
