Uitgesproken als “oksjia”. Dit wezentje wordt geboren uit een steen (dit kan een kristal, kiezelsteentje of zelfs grote rotsblok zijn) en de modder rondom die steen. Hierdoor komt dit diertje voornamelijk voor in regenachtige gebieden en moerassen, maar het kan ook in bossen voorkomen, zij het dan wel iets minder vaak.
Levenswijze
Hoe het geboorteproces in elkaar zit is nog niet helemaal duidelijk. Doordat het uit modder groeit, gebeurt het vaak dat het lichaampje van de Occya niet sterk genoeg is om de steen mee te dragen. Hierdoor sterven ook veel Occya’s kort na de geboorte. Een levende Occya vinden is dus niet zo simpel. De hoeveelheid vocht heeft ook een grote impact op hun lichaam, want hoe meer water het diertje opneemt, hoe minder sterk het lichaampje wordt.
Hun lichaam lijkt op een kruising tussen een axolotl en een slak. Het heeft vier pootjes met aan elk 3 vingers of tenen. De voorste pootjes hebben ook een soort duim. Hun oogjes zijn net zwarte kralen. De Occya heeft geen neus of reukvermogen. De kleuren van de Occya hangen af van de kwaliteit van de aarde en water waaruit het ontstaat. Hoe donkerder, hoe vervuilder hun omgeving was. De Occya is ongeslachtelijk en ze planten zich niet voort.
Eetgewoontes
De Occya eet graag van harde materialen om hen heen. Tijdens hun geboorte worden er stukjes gesteente afgebrokkeld die dan hun gebit vormt. Hierdoor kunnen ze boomschors eten, of stukjes steen of harde bodemgrond.
Solitair of in groep?
Door het “toevallig” proces van hun geboorte, is er geen standvastig patroon in het leven met andere Occya’s. Het kan zijn dat een hele groep wordt geboren in één keer, deze groep zal dan ook samen verder trekken. Maar vaak worden er ook Occya’s alleen geboren, deze gaan dan solitair verder. In hoeverre solitaire Occya’s kunnen worden opgenomen in een groep, is nog niet duidelijk.
Het wezentje werd ontdekt door Iara Maris en wordt nu verder onderzocht. Ze heeft zelf een groep Occya’s kunnen kweken bij haar thuis en bekijkt verder hun geboorte- en groeipatronen.
